San Juan de Gaztelugatxe: Dragonstone in het echt

Een klein kerkje bovenop een rots, verbonden met het vasteland via een smalle stenen brug en meer dan 200 treden. San Juan de Gaztelugatxe is een van de meest herkenbare plekken van Noord-Spanje. En in het echt nog indrukwekkender dan op alle foto's die je al voorbij hebt zien komen.

Wat is San Juan de Gaztelugatxe eigenlijk?

San Juan de Gaztelugatxe is een rotseilandje voor de kust van Baskenland, met bovenop een kapel gewijd aan Johannes de Doper. De eerste versie van die kapel gaat terug tot de 10e eeuw. In de eeuwen daarna is het meerdere keren verwoest en opnieuw opgebouwd (door oorlogen, branden en piratenplunderingen) maar elke keer werd het hersteld. Blijkbaar vonden mensen deze plek toen ook al bijzonder genoeg om ervoor te blijven vechten. En als je er eenmaal voor staat, snap je dat helemaal.

Waarom is San Juan de Gaztelugatxe zo bijzonder?

De ligging, de weg ernaartoe en het uitzicht boven: vooral de combinatie van deze dingen maakt San Juan de Gaztelugatxe zo bijzonder. Je begint beneden, loopt over een kronkelend pad richting de zee, ziet die rots steeds dichterbij komen en dan begint het echte werk: de trap.

Onderweg heb je uitzicht op de ruige kustlijn, de golven die tegen de rotsen slaan, en als je een beetje geluk hebt, zie je zelfs roofvogels rondcirkelen. Het voelt een beetje alsof je terug de tijdin gaat of in een andere wereld bent beland. Eenmaal boven is het vrij simpel: een klein kerkje, niet super bijzonder van binnen. Maar daar kom je ook niet voor. Het gaat om de plek zelf.

En dan is er nog de traditie: bovenaan hangt een bel. Drie keer aan trekken en een wens doen!

De 241 treden van San Juan de Gaztelugatxe

Ja, de trap is lang. En ja, je voelt 'm. Maar het is echt prima te doen als je een beetje conditie hebt. Het pad ernaartoe is al een wandeling op zich, en daarna ga je die trap op. Gewoon rustig aan doen en af en toe stoppen om van het uitzicht te genieten. Dat doet iedereen. En eerlijk: juist dat stukje maakt het zo leuk. Als je op een knop kon drukken om bij het kerkje aan te komen, maakt het echt minder indruk.

Flink wat trappen te gaan, maar moeite waard!

Dragonstone uit Game of Thrones: is dit het echt?

Ja. De buitenkant van Dragonstone is opgenomen bij San Juan de Gaztelugatxe, aan de Baskische kust ten noordoosten van Bilbao. De lange trap naar boven en de ruige zee eromheen zie je zo terug in de serie. Bovenop staat in het echt een klein kerkje, gewijd aan Johannes de Doper.

Als je Game of Thrones hebt gekeken (wie niet?), gaat er dus meteen een belletje rinkelen. Sinds de serie is San Juan de Gaztelugatxe nog populairder geworden bij internationale bezoekers. Niet dat het daarvoor onbekend was, maar dit heeft het wel echt op de kaart gezet.

Waarom is San Juan de Gaztelugatxe zo populair?

Simpel gezegd: het is een van de meest fotogenieke plekken van Noord-Spanje. Natuur, uitzicht, een beetje historie én een plek die er echt uniek uitziet met uitzicht op zee. Geen kerkje op een plein in een toeristenstad, maar eentje waar je voor moet lopen, zweten en klimmen. Juist dat maakt het verschil.

San Juan de Gaztelugatxe vanuit Bilbao: makkelijk te combineren

Wat ook handig is: het ligt op ongeveer een half uurtje rijden van Bilbao. Dus als je daar verblijft, kun je dit makkelijk als dagtrip doen. Het is zo'n plek waar je geen hele dag voor nodig hebt, maar die je trip wel echt iets extra's geeft. Leuk als je even iets anders wilt doen dan pintxos happen in de stad.

Praktisch: reserveren, parkeren en lopen

Vanuit Bilbao rijd je in 30 tot 40 minuten naar San Juan de Gaztelugatxe. Je parkeert langs de toegangsweg en doet het laatste stuk altijd te voet: eerst een pad naar beneden richting zee, daarna de 241 treden omhoog. In het weekend, het hoogseizoen en de vakanties moet je vooraf een gratis tijdslot reserveren.

Reserveren: gratis, maar in het weekend, het hoogseizoen en de vakanties verplicht. Check het altijd vooraf op tiketa.eus, dan sta je niet voor verrassingen.
Parkeren: er zijn drie parkeerplaatsen, samen zo'n 250 plekken. Een kleine bij de toegangsweg (BI-3101), zo'n 25 plekken, een grote betaalde bij restaurant Eneperi (het dichtst bij) en een derde bij Lurgorri, een kwartier lopen van de ingang. Tussen 10.00 en 16.00 staan ze in het hoogseizoen snel vol.
De wandeling: pad naar beneden, trap omhoog, op sommige stukken best steil. Er zijn genoeg plekken om even te stoppen. Gewone sneakers zijn genoeg, neem wel water mee. Vanaf de parkeerplaats is het een klein halfuurtje lopen.
Wanneer: vroeg in de ochtend of juist later op de dag. In de zomer is het rond het middaguur behoorlijk vol, in de lente en herfst is het rustiger.

Veelgestelde vragen

De meeste mensen komen hier met de auto. Vanaf Bilbao rijd je er in ongeveer 30 tot 40 minuten naartoe. Je parkeert op een van de drie parkeerplaatsen langs de toegangsweg en loopt vanaf daar een klein halfuurtje. Het laatste stuk moet je altijd te voet doen en dat is ook een groot deel van de ervaring.

In het weekend, het hoogseizoen en de vakanties wel. Het tijdslot is gratis en reserveer je op public.tiketa.eus. Zo reguleren ze de drukte en beschermen ze de natuur. Check het altijd even vooraf, ook buiten die periodes, zodat je niet voor verrassingen komt te staan.

De wandeling is goed te doen, maar je moet er wel een beetje moeite voor doen. Het pad naar beneden en daarna de trap omhoog vragen wat conditie, vooral op warme dagen. Het is geen technische hike, dus je hebt geen speciale kleding nodig. Gewone sneakers zijn voldoende. Neem wel water mee!

Het zijn er meer dan 200, al voelt het soms als meer. De trap slingert zich omhoog langs de rots en is op sommige stukken best steil. Gelukkig zijn er genoeg plekken waar je even kunt stoppen om op adem te komen en van het uitzicht te genieten.

Boven vind je een kleine kapel met uitzicht over zee. Veel mensen lopen even rond, maken foto's en bellen drie keer de klok, dat is traditie. Het draait hier vooral om de ervaring van de plek zelf.

Als je de drukte wilt vermijden, ga dan vroeg in de ochtend of juist later op de dag. In de zomer kan het hier behoorlijk vol worden, vooral rond het middaguur. In de lente en herfst is het vaak rustiger en zijn de temperaturen aangenamer om de wandeling te doen.