De kust van Cantabrië te voet: dit zijn de mooiste kustroutes

Rondom Laredo: uitzichtpunten, koeien en een 7 kilometer lange kustlijn

Je start in Laredo, een relaxed kustplaatsje waar je eigenlijk al meteen in de juiste sfeer zit. Kleine tip: blijf hier ook even hangen voor eten of een drankje, want het is zo'n plek waar je makkelijk langer blijft dan gepland.

Vanaf het dorp loop je eerst stijl omhoog richting de begraafplaats. Dat klinkt misschien random, maar dat uitzichtpunt daarboven is echt bizar mooi. De begraafplaats zelf is ook opvallend: van die witte "kasten" boven elkaar gestapeld tegen de heuvel, typisch voor deze regio. Eenmaal boven krijg je direct een panoramisch uitzicht over Laredo. En als je dan verder naar rechts loopt, begint de echte hike.

Je volgt de kustlijn omhoog, langs weilanden met koeien die gewoon midden in het landschap staan. Alles is groen, open en een beetje ruig tegelijk. Onderweg krijg je steeds bredere uitzichten over de oceaan en de lange baai van Laredo en Santoña. Volgens een lokale opa met één tand is die kustlijn zo'n 7 kilometer lang. Of dat exact klopt, geen idee, maar het voelt in ieder geval eindeloos.

We wonen zelf in Cantabrië en updaten dit artikel regelmatig met nieuwe spots en tips, dus check af en toe terug.

Santoña kustwandeling: bos, kliffen en een vuurtoren met verhaal

De route bij Santoña begint in het dorp zelf, richting de boulevard. In de zomer kan het hier druk zijn met parkeren, dus be prepared voor een aantal extra rondjes als je met de auto komt.

Vanaf het restaurant Pascual y Chili (sowieso dikke tip, maar meer voor als je klaar bent met de hike) loop je langs een soort bejaardencomplex omhoog en ineens heb je al uitzicht over het strand van Laredo aan de overkant. Als je geluk hebt zie je zeilboten of kitesurfers in de baai.

Daarna verandert het landschap snel. Je loopt langs de kust omhoog en komt in een mix van open uitzichtpunten en bos. Dat contrast maakt deze route zo leuk: het ene moment kijk je over de oceaan, het volgende moment sta je tussen de bomen. Uiteindelijk kom je uit bij de vuurtoren: Faro del Caballo.

Goed om te weten: in de zomer moet je hier vaak vooraf een ticket kopen om naar beneden te gaan. Dat wisten wij dus niet en we mochten bijna niet verder. Uiteindelijk hadden een paar vriendelijke Spanjaarden nog een ticket over en konden we alsnog naar beneden.

De trappen naar beneden (en vooral weer omhoog)

Vanaf de vuurtoren begint het meest indrukwekkende stuk: de steile trap naar beneden richting zee. Het uitzicht tijdens de afdaling is echt prachtig. Turquoise water, ruige rotsen en kliffen die recht de oceaan in vallen. Je vergeet even dat je in Europa bent. Beneden aangekomen kun je het water in springen. Er hangt een touw waar je je aan kunt vasthouden en jezelf het water in kunt slingeren.

Maar goed, nadat je van het uitzicht hebt genoten en misschien wel hebt gezwommen, moet je dus al die steile trappen ook weer omhoog. Eén ding is zeker: zweten ga je sowieso. Neem vooral pauzes om van het uitzicht te genieten, dan valt die terugweg best mee. Voor wie geen zin heeft in die klim terug omhoog: in de zomer staan er beneden vaak tour operators die je aanspreken of je met het bootje terug wilt naar Santoña, dus dat is ook altijd nog een optie.